Tymczasowe aresztowanie jest bez wątpienia najbardziej uciążliwym środkiem zapobiegawczym jaki może zostać zastosowany wobec podejrzanego/ oskarżonego. Z tego powodu ustawodawca określił maksymalny czas jego stosowania, który co do zasady w postępowaniu przygotowawczym nie powinien trwać dłużej niż 3 miesiące, istnieje jednak możliwość jego przedłużenia do 12 miesięcy, natomiast łączny okres stosowania tymczasowego aresztowania do chwili wydania pierwszego wyroku przez sąd pierwszej instancji nie może przekroczyć 2 lat.

Wskazane terminy mogą jednakże ulec przedłużeniu na dalszy, bliżej nieokreślony, czas oznaczony, co w praktyce oznacza, że oskarżony w tymczasowym areszcie może spędzić nawet kilka lat. Podczas tak długiego pobytu w areszcie śledczym bardzo ważne dla oskarżonego jest utrzymywanie  kontaktu z osobami mu najbliższymi, dlatego przepisy obecnie obowiązującej ustawy umożliwiają widzenie z osobą tymczasowo aresztowaną. Jednakże, aby skorzystać z możliwości spotkania się z tymczasowo aresztowanym, należy zachować w tym względzie procedurę i najpierw uzyskać od właściwego organu zgodę na widzenie.

Zgodnie z regulacjami Kodeksu karnego wykonawczego, zgoda na widzenie z osobą tymczasowo aresztowaną wydawana jest w formie zarządzenia przez organ, do którego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje, a więc odpowiednio jest ona udzielana przez prokuratora prowadzącego śledztwo bądź przez sąd przed którym toczy się postępowanie. W przypadku, gdy tymczasowo aresztowany pozostaje do dyspozycji kilku organów, wówczas wymagana jest zgoda na widzenie każdego z nich, chyba, że organy te zarządzą inaczej. O zgodę na widzenie zwrócić należy się pisemnie, poprzez złożenie odpowiedniego podania w sekretariacie lub na dzienniku podawczy prokuratury bądź sądu. W niektórych sądach dostępne są specjalne druki wniosków o zgodę na widzenie, dobrze jest więc najpierw uzyskać informację czy dany sąd takimi drukami dysponuje, gdyż dla ubiegającemu się o widzenie uzupełnienie formularza z całą pewnością ułatwi sformułowanie samego wniosku o udzielenie zgody na widzenie.

Tymczasowo aresztowany ma prawo do co najmniej jednego widzenia w miesiącu z osobą najbliższą, którą w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego jest: małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu. Małoletni może uzyskać zgodę na widzenie z tymczasowo aresztowanym na wniosek przedstawiciela ustawowego. Małoletni do lat 15 może skorzystać z widzenia z tymczasowo aresztowanym jedynie, gdy znajduje się pod opieką pozostającego na wolności przedstawiciela ustawowego lub pełnoletniej osoby najbliższej, a w razie gdy uprawniony do opieki nad małoletnim podczas widzenia nie uzyskał zgody na widzenie, nie chce lub nie może z niego skorzystać – pod opieką funkcjonariusza lub pracownika aresztu śledczego wyznaczonego przez dyrektora aresztu śledczego.

Widzenie trwa 60 minut, jednakże w uzasadnionych przypadkach dyrektor może indywidualnie zezwolić na przedłużenie czasu widzenia lub udzielenie tymczasowo aresztowanemu więcej niż jednego widzenia w tym samym dniu. W widzeniu mogą uczestniczyć nie więcej niż dwie osoby pełnoletnie. Liczba osób niepełnoletnich posiadających wymaganą zgodę na widzenie nie podlega jednakże ograniczeniu, pamiętać jedynie należy, iż osoby do lat 15 mogą korzystać z widzeń tylko pod opieką osób pełnoletnich posiadających zgodę na widzenie.

Prokurator bądź sąd może odmówić wyrażenia zgody na widzenie jedynie wówczas, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że widzenie zostanie wykorzystane w celu bezprawnego utrudnienia postępowania karnego bądź do popełnienia przestępstwa, w szczególności podżegania do przestępstwa, przy czym brak zgody na widzenie ze wskazanych powyżej powodów może nastąpić tylko wtedy, gdy owe zagrożenia są realne oraz uzasadnione, a nie jedynie hipotetyczne. Jeśli jednak już zostanie wydane zarządzenie w którym odmówiono zgody na widzenie z tymczasowo aresztowanym, zarówno sam tymczasowo aresztowany, jak i osoba ubiegająca się o widzenie, może złożyć zażalenie do sądu, do którego dyspozycji pozostaje tymczasowo aresztowany. Zażalenie na zarządzenie prokuratora rozpoznaje prokurator nadrzędny.

Widzenia odbywają się pod nadzorem funkcjonariusza Służby Więziennej w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt tymczasowo aresztowanego z osobą odwiedzającą. Od powyżej zasady ustawodawca przewiduje jednakże wyjątek, który organowi, do którego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje, umożliwia udzielenie zgody na widzenie umożliwiające bezpośredni kontakt tymczasowo aresztowanego z osobą odwiedzającą. Podczas widzenia w sposób umożliwiający bezpośredni kontakt tymczasowo aresztowanego z osobą odwiedzającą, tymczasowo aresztowany może spożywać artykuły żywnościowe i napoje zakupione przez osoby odwiedzające na terenie aresztu śledczego. Na żądanie osoby odwiedzającej widzenia można udzielić w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z tymczasowo aresztowanym.

Potrzebujesz pomocy doświadczonych karnistów / osoba bliska została tymczasowo aresztowana – skontaktuj się z nami Kancelaria adwokacka prawo karne Warszawa

Jak uzyskać zgodę na widzenie z tymczasowo aresztowanym?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *