Tymczasowe aresztowanie jest środkiem zapobiegawczym, który polega na osadzeniu podejrzanego lub oskarżonego w toku postępowania karnego w areszcie śledczym, w praktyce więc środek ten niewiele różni się od kary bezwzględnego pozbawienia wolności. O tymczasowym aresztowaniu decyduje sąd, który przed zastosowaniem tego środka zapobiegawczego przesłuchuje oskarżonego, chyba że jest to niemożliwe z powodu jego ukrywania się lub jego nieobecności w kraju.

Pamiętać jednakże należy, iż sąd będzie mógł postanowić o tymczasowym aresztowaniu tylko, gdy wobec sprawcy czynu zabronionego aktualna stanie się przynajmniej jedna z przesłanek warunkująca tymczasowe aresztowanie, osoba która więc nie chce, aby sąd ów środek zapobiegawczy zastosował, powinna przekonać sąd iż środek ten nie jest konieczny do zastosowania wobec niej, a wystarczające są inne środki zapobiegawcze.

Tymczasowe aresztowanie, z uwagi iż jest to wyjątkowy środek zapobiegawczy, stosuje się tylko wówczas, gdy nie wystarczający jest inny środek zapobiegawczy, tak jak więc zostało wskazane powyżej, sprawca czynu zabronionego powinien przekonać sąd, iż nie zachodzi konieczność, aby tak radykalny środek został zastosowany wobec niego.

Zgodnie z regulacjami Kodeksu postępowania karnego, środki zapobiegawcze można stosować w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, a wyjątkowo także w celu zapobiegnięcia popełnieniu przez oskarżonego nowego, ciężkiego przestępstwa. Ponadto, można je stosować tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo, żeby więc uniknąć zastosowania jakiegokolwiek środka zapobiegawczego, osoba podejrzana/oskarżona może podważyć dowody świadczące o popełnieniu przez nią przestępstwa.

Tymczasowe aresztowanie, tak samo jak i pozostałe środki zapobiegawcze, można stosować jeżeli zachodzi uzasadniona obawa ucieczki lub ukrycia się oskarżonego, zwłaszcza wtedy, gdy nie można ustalić jego tożsamości albo nie ma on w kraju stałego miejsca pobytu lub istnieje uzasadniona obawa, że oskarżony będzie nakłaniał do składania fałszywych zeznań lub wyjaśnień albo w inny bezprawny sposób utrudniał postępowanie karne.

W sytuacji więc, gdy oskarżony nie współpracuje z organami ścigania, a nawet im przeszkadza w prowadzonym postępowaniu, jest duża szansa, że sąd zdecyduje o tymczasowym aresztowaniu, dlatego osoba, która chce uniknąć zastosowania wskazanego środka zapobiegawczego, powinna współpracować przynajmniej w minimalnym zakresie, a przede wszystkim powinna przekonać sąd, że nie będzie podejmować działań utrudniających pracę organów śledczych.

Ponadto, jeżeli oskarżonemu zarzuca się popełnienie zbrodni lub występku zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat, albo gdy sąd pierwszej instancji skazał go na karę pozbawienia wolności nie niższą niż 3 lata, potrzeba zastosowania tymczasowego aresztowania w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania może być uzasadniona grożącą oskarżonemu surową karą, w takim jednak wypadku wiele zależy od uznania sądu, więc tak jak poprzednio, należy sąd przekonać do siebie.

Chcąc uniknąć tymczasowego aresztowania warto zwrócić również uwagę na regulację stanowiącą, iż, jeżeli szczególne względy nie stoją temu na przeszkodzie, należy odstąpić od tymczasowego aresztowania, zwłaszcza gdy pozbawienie oskarżonego wolności spowodowałoby dla jego życia lub zdrowia poważne niebezpieczeństwo lub pociągałoby wyjątkowo ciężkie skutki dla oskarżonego lub jego najbliższej rodziny, można więc starć się uniknąć tymczasowego aresztowania wskazując w sądzie np. na poważne problemy zdrowotne lub obowiązki względem rodziny związane z jej utrzymaniem czy opieką nad niepełnosprawnym członkiem rodziny.

Na postanowienie w przedmiocie środka zapobiegawczego przysługuje zażalenie, które sąd rozpoznaje niezwłocznie, z tym że zażalenie na postanowienie w przedmiocie tymczasowego aresztowania nie później niż przed upływem 7 dni od przekazania sądowi zażalenia wraz z niezbędnymi aktami. Środek zapobiegawczy należy niezwłocznie uchylić lub zmienić, jeżeli ustaną przyczyny, wskutek których został on zastosowany, lub powstaną przyczyny uzasadniające jego uchylenie albo zmianę. Oskarżony może składać w każdym czasie wniosek o uchylenie lub zmianę środka zapobiegawczego.

W przedmiocie wniosku rozstrzyga, najpóźniej w ciągu 3 dni, prokurator, a po wniesieniu aktu oskarżenia do sądu – sąd, przed którym sprawa się toczy, jeśli więc sąd zdecyduje o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, pamiętać należy, że można się starać o zmianę owego środka zapobiegawczego.

KANCELARIA PRAWA KARNEGO

ADW. JACEK SOSNOWSKI

KONTAKT

Co zrobić aby sąd nie stosował tymczasowego aresztowania?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *